DEĞERLER KULÜBÜ ORG

... ŞAHSİYETLİ BİR NESİL İÇİN

  • Yazıtipi boyutunu arttır
  • Varsayılan yazıtipi boyutu
  • Yazıtipi boyutunu azaltır
Ana Sayfa Eğitim KISA YAZILAR I: Eğitimci Sensin

KISA YAZILAR I: Eğitimci Sensin

Yazdır

KISA YAZILAR I: Eğitimci Sensin

Eğitim, önemli ancak her sıkıntımızı kurumsal eğitim sistemine havale etme düşüncemize ne demeli? Zaten neoliberal eğitim anlayışı ile birlikte eğitimin sadece belirli becerileri kazandırma manasına gelen öğretim faaliyetleri bütününe indirgendiği bir dönemde yaşıyoruz. …

Diğer yandan önce kendi iç dünyasına sonra ailesine ilham olamayanların hatayı ötekinde aradığı bir öğrenilmiş çaresizlik durumu var gibi görünüyor…

Eğitim, model olma ve model alma işi biraz. İnsan, iyiye ve kötüye yönelik yeteneklerle donatılmış bir varlık. Hangi yöne gideceğini “çevresi” aktarıyor. Modeller de sadece öğretmenler değil. Başta ilk çevre: Aile. Ailenin en önemli büyüğü televizyon ve daha genç ve dinamik üyesi İnternet…

“Çocuğumu devlet eğitsin, benim çok daha önemli işlerim var”

Eğitim, bir halden hale geçme süreci. Etkileşim içinde yoğrulma, değişme, dönüşme süreci. Kendi haline bırakılırsa çocuk işte tam da o zaman kendi haline bırakılmamış oluyor. Tuzaklarını kurmuş avcılar bekliyor: Tüketim alışkanlıkları kazandıralım, cinsellik ön planda olsun, özgürsün diyelim bizim dediklerimizi yapsın, bin bir türlü bağımlılık biçimi üretip zihinlerini çalışmaz hale getirelim, iyice bireyselleşsinler ki bir birilerine yardım edemesinler, azıcık kafası çalışanları ideolojilerle meşgul edelim…

Kanepeye uzanmış yanındaki çerez tabağına elini daldırdıktan sonra diğer elindeki kumandayla açtığı televizyonun yüksek sesine rağmen yanındaki kişiye seslenip nasıl kilo verebileceğini soran ve son 30 yılını böyle geçirdikten sonra çocuklarıyla neden iletişim kuramadığını haber programlarının gizemli konularından sıkıldığı zamanlarda soran bu adamın görüşü: “Çocuğumu devlet eğitsin, benim çok daha önemli işlerim var”.

Kişi kendini değiştirmeye niyetlenmediği sürece…

Sabırla, dua ile, adım adım, tevekkül ile ve bildiği kadarıyla amel ederek … bu olmadığı sürece kimse senin çocuğunu eğitmeyecek… Eğitimci sensin, evvela kendine doğru yürümek ve sonra ailene ve etrafına doğru yürümek boynunun borcu!

Dr. Ömer Faruk Cantekin

 

Cenâb-ı Hak buyuruyor:
“(Rasûlüm!) De ki: Sizin kulluk, duâ ve yalvarmanız olmasa, Rabb’im size ne diye değer versin!? (Ne kıymetiniz var!?)…” (Furkan, 77)